Pierwsza koprodukcja Europejskiego Centrum Solidarności i Teatru Polonia w Warszawie na deskach Teatru Wybrzeże. We wtorek 17 listopada w ramach 3. All About Freedom Festival odbyła się gdańska premiera „Pani z Birmy", który opowiada o życiu Aung San Suu Kyi - birmańskiej opozycjonistce i działaczce politycznej. Spektakl wyreżyserowała Anna Smolar, występuje w nim Grażyna Barszczewska.

Spektakl to rodzaj dokumentu - zostały w nim wykorzystane materiały archiwalne poświęcone Aung San Suu Kyi. Podczas spektaklu poznajemy codzienność opozycjonistki, która wiele lat spędziła w areszcie domowym. Dowiadujemy się też wiele o jej życiu osobistym i o relacjach, jakie łączyły ją z ludźmi. Aktorka porusza się tylko na niewielkiej platformie (wielkości mniej więcej półtora na półtora metra), gdzie przez ponad godzinę, próbuje pokazać sytuacje zamknięcia i odosobnienia.

Spektakl Pani z Birmy doskonale wpisuje się w ideę organizowanego przez Europejskie Centrum Solidarności festiwalu All About Freedom, który pokazuje sztukę zaangażowaną w działania na rzecz wolności i praw człowieka. W kontekście natomiast 20. rocznicy przemian ustrojowych w Polsce, wybór teatru założonego przez Krystynę Jandę, będącego jednym z pierwszych teatrów dramatycznych działających poza strukturami państwowymi, nabiera szczególnego znaczenia.

Aung San Suu Kyi (Źródło Wikipedia http://pl.wikipedia.org/wiki/Aung_San_Suu_Kyi)  

Aung San Suu Kyi (czyt. Ong San Su Czi, ur. 19 czerwca 1945 w Rangunie w Birmie) - birmańska opozycjonistka i działaczka polityczna, córka Aung Sana, który walczył o niepodległość Birmy i wynegocjował ją w rozmowach z Wielką Brytanią w 1947 roku. Jej imię w języku birmańskim oznacza "świetlisty szlak osobliwych zwycięstw". Dwa pierwsze człony imienia przyjęła w hołdzie dla wielkiego ojca, trzeci (Suu) pochodzi od dnia narodzin, a czwarty (Kyi) odziedziczyła po matce i babci. Zgodnie z birmańską tradycją jako mężatka ma prawo przed nazwiskiem stawiać tytuł Daw (Pani). W swojej ojczyźnie nazywana jest po prostu 'Lady'. Suu Kyi do 15 roku życia kształciła się w Rangunie, następnie wraz z matką, ambasadorem Birmy w Indiach i Nepalu, wyjechała do Delhi gdzie kontynuowała naukę na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu w Delhi. Studiowała również na Oxfordzie filozofię, nauki polityczne i ekonomię. W 1972 wyszła za brytyjskiego nauczyciela akademickiego Michaela Arisa, z którym ma dwóch synów: Alexandra (1973) i Kima (1977). Na fali studenckich protestów przeciwko polityce generałów Aung San Suu Kyi założyła w 1988 roku opozycyjną Ligę na Rzecz Demokracji (NLD), w której do 1995 pełniła rolę sekretarza partii. Funkcji tej została pozbawiona decyzją generałów. NLD w pierwszych wolnych wyborach zdobyła 82% miejsc w parlamencie, lecz wynik wyborów nie został uznany przez reżim wojskowy. W latach 1989-1995 przebywała w areszcie domowym, w swym domu rodzinnym przy University Road 52 w Rangunie. W 1991 roku została laureatką Pokojowej Nagrody Nobla oraz Nagrody im. Sacharowa przyznawanej przez Parlament Europejski bojownikom o prawa człowieka. W 1996 roku zdecydowanie sprzeciwiła się kampanii mającej zachęcić turystów do odwiedzania Birmy. Od 2000 ponownie przebywa w areszcie domowym, z przerwą od maja 2002 do maja 2003. Aby zwrócić uwagę młodzieży europejskiej na los Aung San Suu Kyi MTV przyznała jej nagrodę Free Your Mind połączoną z kampanią medialną promującą wysyłanie listów i maili do ambasady Myanmaru. Opowiada się za bezkrwawym przewrotem i narodowym pojednaniem z racji czego nazywana jest 'birmańskim Gandhim'. Jest zwolenniczką dialogu pomiędzy juntą a opozycją, czego dowiodła w roku 2000 prowadząc z generałami negocjacje w sprawie stopniowego wycofania się wojskowych z życia politycznego i oddania władzy w ręce demokratycznie wybranego rządu, ale rozmowy te nie przyniosły spodziewanego przełomu. Dzięki apelowi wystosowanemu przez Suu Kyi do grupy państw ASEAN Birma nie objęła przewodnictwa w tej organizacji. Miało się ono rozpocząć w 2006 roku.